Στην επιστήμη της διαιτολογίας υπάρχει μια εξτρεμιστική θεωρία για την αντιμετώπιση των «καμπυλών ευημερίας» (κομψή έκφραση για τη μπάκα-σκεμπέ- σωσσίβιο-στομάχα, πέστε το όπως σας βολεύει). Η θεωρία αυτή λοιπόν λέει ότι για να πέσει η στομάχα πρέπει να τρως πολύ. Να τρως ολοένα και περισσότερο. Έτσι κάποια στιγμή η στομάχα θα βαρύνει πολύ, δεν θα αντέξει το βάρος της και τελικά θα πέσει.
Αυτή τη θεωρία έχουν ασπασθεί, κι αντίστοιχη προσέγγιση εφαρμόζουν διαχρονικά –ακούσια πάντα- για τον τουρισμό οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας μας, ανεξάρτητα από χρώματα κι αρώματα.
Πως –ελπίζουμε- να λειτουργήσει; Με δεδομένο ότι αυτά που πρέπει να γίνουν δεν γίνονται, το σύστημα κάποια στιγμή θα φθάσει σε ακραίες, οριακές καταστάσεις. Τότε, είτε θα διαλυθεί, είτε θα «επαναστατήσει». Επειδή όμως: πρώτον, όπως έχουμε πει υπάρχει Θεός, άρα δεν θα διαλυθεί. Δεύτερον, εμείς οι τουριστικοί είμαστε καλοπερασάκηδες (.. άλλα πράγματα δεν είμαστε), δεν μας βλέπω για επαναστάσεις και τσεγκεβαριές. Όμως είναι πολύ πιθανό να αναλάβουμε δράση, έστω και με μόνο σκοπό την εξασφάλιση του status του homus kaloperasakius. Δηλαδή να κάνουμε εμείς πολλά από αυτά που δεν μπορεί / δεν θέλει / δεν ενδιαφέρεται να κάνει η Πολιτεία (δηλ. οι πολιτικοί).
ΥΓ. Η πληροφορία ότι τα σχέδια εμπλουτισμού του προϊόντος all inclusive, πέρα από το δικαίωμα απεριόριστης κατανάλωσης φαγητού και ποτού, θα περιλαμβάνει και δικαίωμα ψήφου στις εκλογές ελέγχεται ως ανακριβής.
Γιώργος Δρακόπουλος
