Ακούγεται συχνά – πυκνά από επίσημα χείλη ότι φέτος ο ελληνικός τουρισμός δίνει το καλύτερο value for money ever. (Παραδοσιακά, τα επίσημα χείλη αναδεικνύουν ως το καλύτερο ever, οτιδήποτε συμβαίνει ή νομίζουν ότι συμβαίνει στη διάρκεια της θητείας τους, πχ η καλύτερη καμπάνια, το καλύτερο σύστημα κατάταξης καταλυμάτων, η πλέον λειτουργική δομή του οργανισμού, η ισχυρή φωνή στην Κυβέρνηση κλπ κλπ).
Για να βελτιωθεί το value for money, πρέπει να συμβαίνουν τα εξής: είτε να αυξάνεται η ποιότητα περισσότερο από ό,τι αυξάνεται η τιμή, είτε να αυξάνεται η ποιότητα χωρίς να αυξάνεται η τιμή, είτε να μειώνεται η τιμή χωρίς να μειώνεται η ποιότητα.
Δεν νομίζω ότι θα έπαιρνα μεγάλο ρίσκο, εάν πόνταρα ότι αυτό που συμβαίνει φέτος είναι το τελευταίο: δηλαδή μειώνονται οι τιμές (και για την ποιότητα δεν παίρνω όρκο). Αυτό όμως δεν μπορεί να συνιστά πολιτική, ούτε να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης εξ αδρανείας. Είναι μακριά από κάθε λογική να πανηγυρίζουμε επειδή μειώθηκαν οι τιμές, αντί να επιμένουμε στη βελτίωση των υπηρεσιών για να βελτιώσουμε το value for money.
Για να προλάβω μερικούς βιαστικούς που θα τρέξουν να κατηγορήσουν τις τουριστικές επιχειρήσεις ότι δεν βελτίωσαν τις υπηρεσίες τους, θυμίζω ότι: το τουριστικό προϊόν είναι εξαιρετικά πολυσύνθετο και παράγεται, τόσο από τον δημόσιο, όσο και από τον ιδιωτικό τομέα. Συνιστώ, λοιπόν, σε όλα τα επίσημα χείλη να αναλογίζονται πρώτα πού βελτίωσαν το εκ του δημοσίου τομέα παραγόμενο μέρος του τουριστικού προϊόντος, προτού υπερηφανεύονται για δήθεν επιτεύγματα.
Βελτιώσαμε αεροδρόμια; Εξασφαλίσαμε την εναέρια κυκλοφορία; Κάναμε διαφημιστική εκστρατεία; Βελτιώσαμε την ενημέρωση, διαδικτυακή και έντυπη, για τον τουρισμό μας; Βελτιώσαμε την οργάνωσή του τoυρισμού και το συντονισμό μεταξύ των συναρμόδιων Υπουργείων;
Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα πολλά, τα οποία θα αποδεικνύουν ότι το μονοπάτι που ακολουθούμε για το value for money δεν είναι το σωστό, αλλά θεωρώ ότι είναι προφανές. Kalinixta (mas).
Γιώργος Δρακόπουλος
.jpg)
{ 1 comment… read it below or add one }
Έχω μια μικρή τουριστική μονάδα και αντελήφθην ότι εφέτος πρέπει να παίξω ένα από τα σενάρια που περιγράψατε.
Για να βελτιωθεί το value for money, πρέπει να συμβαίνουν τα εξής: είτε να αυξάνεται η ποιότητα περισσότερο από ό,τι αυξάνεται η τιμή, είτε να αυξάνεται η ποιότητα χωρίς να αυξάνεται η τιμή, είτε να μειώνεται η τιμή χωρίς να μειώνεται η ποιότητα.
Μετά από σκέψη (ποια είμαι, πως θέλω να δουλέψω, για πόσα χρόνια, με ποιους πελάτες…) αποφάσισα το πρώτο σενάριο: αυξάνεται η ποιότητα περισσότερο από ό,τι αυξάνεται η τιμή
Από ότι φάνηκε όμως ήταν μια μεμονωμένη απόφαση, την οποία ούτε οι συνάδελφοι της περιοχής δεν πήραν ούτε, όπως πολύ σωστά επισημαίνετε, το κράτος (στην περίπτωσή μου η τοπική αυτοδιοίκηση).
Εγώ δεν θα αναφερθώ σε μεγάλα έργα όπως αεροδρόμια, δρόμους, λιμάνια που είναι τόσο απαραίτητα για να δουλέψουμε, αλλά σε απλά έργα. Συλλογή σκουπιδιών, καθαρές ακτές, εφαρμογή του νόμου (πχ στη λειτουργία των ταβερνών όπως ωράρια και καθαριότητα, στην τήρηση της απαγόρευσης της ελεύθερης κατασκήνωσης- για να το πω ευγενικά το γεγονός ότι άνθρωποι κοιμούνται σε παγκάκια στην πλατεία και στην παραλία)
Που είναι οι Σύλλογοι – συνδικαλιστικοί και πολιτιστικοί- να δώσουν ένα χεράκι.
Μικρά μπακαλοκαφενεία που έδιναν χρώμα στην περιοχή, κλείνουν, τοπικά πανηγύρια μεταλλάσσονται σε «καλλιτεχνικές» εκδηλώσεις της προτίμησης του Δημάρχου, τα ρέματα και οι δασικοί δρόμοι έγιναν σκουπιδότοποι.
Και η χαρά έγινε γκρίνια .
Αλλά μέχρι εδώ! Ας αναλογιστεί ο καθένας: Εγώ τι κάνω για να αλλάξω την εικόνα;
Πόσο αύξησα την ποιότητα του πρωινού μου με την ίδια τιμή; Πότε συμμετείχα εθελοντικά σε εκδήλωση, σε καθαρισμό μονοπατιού; Πόσο πιέζω την εξουσία (δήμο, αστυνομία, πυροσβεστική) να κάνει τη δουλειά της;
Πριν γκρινιάξουμε για την κατάσταση του εθνικού ήκοινοτικού δρόμου, ας καθαρίσουμε το πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι ή την επιχείρησή μας. Πριν φωνάξουμε για την ακρίβεια. ας υπολογίσουμε σε πόσα ελληνικά προϊόντα ξοδέψαμε τα λεφτά μας. Πριν επαναστατήσουμε για το ξεπούλημα μας στους ξένους, ας δούμε σε τι γλώσσα γράφουν τα παιδιά μας.
Με εκτίμηση
Μαρίνα Βαλλή