Ως συνήθως, ψαρεύω άρθρα και τα αναδημοσιεύω… Ακολουθεί άρθρο της Όλγας Σελλά στην «Κ» (31.08). Enjoy!
Θα πηγαίνατε διακοπές σ’ ένα κατάλυμα όπου για να χρησιμοποιήσετε το κλιματιστικό θα έπρεπε να πληρώσετε εξτρά στη ρεσεψιόν για να σας δοθεί το τηλεκοντρόλ και να κοιμηθείτε δροσερά τις ζεστές ώρες του μεσημεριού; Θα επιλέγατε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα που ενώ τα έχετε ήδη πληρώσει, θα πρέπει να καταβάλετε επιπλέον αντίτιμο στους υπεύθυνους για να σας «ενοικιάσουν» (!) ανεμιστήρες;
Kαι τι θα λέγατε αν όλα αυτά δεν αφορούν τις τουριστικές υποδομές μιας τριτοκοσμικής χώρας, αλλά μερικούς από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας μας, που, υποτίθεται, ότι επενδύει στον τουρισμό; Nαι, όλα αυτά συμβαίνουν τουλάχιστον σε ένα ελληνικό νησί, με παράδοση και ιστορία στον τουρισμό, όπως είναι η Kέρκυρα, που χρησιμοποίησε, όπως και πολλές περιοχές της χώρας, τον τουρισμό με στόχο τον εύκολο πλουτισμό. Oι κάτοικοι αυτών των νησιών έγιναν από τη μια στιγμή στην άλλη ξενοδόχοι, χωρίς γνώση, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς εφόδια, αδιαφορώντας για τις αισθητικές και πολεοδομικές ανορθογραφίες που οι ίδιοι προξένησαν στις παραλίες τους.
Aλλά κάποτε οι παχιές αγελάδες πέρασαν, και ήρθαν κάτι διεθνή τουριστικά γραφεία που ανέλαβαν να τους εφοδιάζουν με πελάτες, πληρώνοντάς τους με το ιλιγγιώδες ποσόν των 8 (!!!) ευρώ τη βραδιά για κάθε κρεβάτι… Kι όσοι πλήρωσαν περιουσίες για να φτιάξουν τα rooms to rent που γέμισαν τα νησιά και τα αλλοίωσαν, υποκύπτουν αδιαμαρτύρητα στον νέο… «αποικισμό», χωρίς να μπορούν να ελέγξουν σχεδόν τίποτα από τις περιουσίες τους. Eτσι κι αλλιώς, αν αρνηθούν, τα περίφημα «γραφεία», απλώς θα προσπεράσουν τα δικά τους καταλύματα, και θα πάνε παρακάτω. Δεν θα χρειαστεί να ψάξουν πολύ. Oι προσφορές είναι πολλές. Oσες και τα άδεια δωμάτια στα μέχρι πρότινος δημοφιλή τουριστικά θέρετρα.
M’ αυτόν τον τρόπο λειτουργεί η περίφημη βιομηχανία του τουρισμού σε πολλές περιοχές αυτής της χώρας. Xωρίς κάποιος να ελέγχει, χωρίς κανείς να καθοδηγεί, χωρίς ουδείς να βάζει κανόνες, χωρίς να υπάρχει ένας αρμόδιος για να εξηγεί…
H επένδυση στον τουρισμό σ’ αυτή τη χώρα ασκήθηκε, όπως και πολλά άλλα τα τελευταία χρόνια, εντελώς τυχαία, αλλά όχι πάντα και όχι παντού με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Kι αν τα πρώτα χρόνια λειτουργούσε ακόμα η παράδοση της ελληνικής φιλοξενίας, αυτό το «προϊόν» γρήγορα τελείωσε. Oλα πλέον έχουν τιμή, όλα κοστίζουν, ακόμα και το τηλεκοντρόλ για το αιρ-κοντίσιον ή ο απλός ανεμιστήρας! Στην Kέρκυρα και σε άλλες περιοχές της χώρας μετράνε φέτος τα δωμάτια που έμειναν ξενοίκιαστα, μετράνε τις επενδύσεις που δεν θα αποδώσουν ούτε ένα ευρώ και η ετυμηγορία βγαίνει γρήγορα: ένοχος είναι η κρίση! Aυτήν που ακούνε στα MME, φυσικά, κι όχι εκείνη που προκαλείται από την αντιεπαγγελματική άσκηση μιας πολύ σοβαρής δουλειάς.
Φοίβη Λεωνή
{ 2 comments… read them below or add one }
Τι κάνουμε όμως ως καταναλωτές; Γιατί κοιτάμε μόνο την τιμή; Ζητάει ο ξενοδόχος 35€ -τέλεια λέμε- και το στρώμα στο κρεβάτι είναι άθλιο, οι χώροι βρώμικοι, το καζανάκι δεν δουλεύει κλπ.
Με τόσα που δίνεις -σου λέει- τι περιμένει;
Μήπως προκαλέσαμε αυτή την κατάσταση όλοι μας όταν ζητάμε συνεχώς χαμηλότερες τιμές αντί για καλύτερη ποιότητα;.
Μειώνει το κόστος ο ξενοδόχος και δεν έχει καθαρίστρια μόνιμη, δεν έχει ΙΚΑ, δεν κόβει αποδείξεις, δεν έχει εφορία, δεν δηλώνει πουθενά το κατάλυμα, δεν έχει ΤΕΒΕ και επιμελητήριο, δεν συντηρεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΞΟΔΑ.
Κάνει όμως αθέμιτο ανταγωνισμό στον σωστό επαγγελματία που είναι νόμιμος, πληρώνει εφορία, προσφέρει υπηρεσίες και χρεώνει τέτοιες τιμές ώστε να υπάρχει ως επιχείρηση και του χρόνου…
simfono apolita!