So ist das Leben liebe Freunde*

Κύριε Δρακόπουλε,
μπορείτε σας παρακαλώ να παραθέσετε την έρευνα από την οποία προκύπτει οτι η κατά κεφαλήν δαπάνη του μέσου Γερμανού τουρίστα είναι 700 ευρώ;
Σας ευχαριστώ πολύ,
Δήμος Αθανασίου

ενα σχολιο χωρις τελειες…
Φοβαμαι οτι αυτοι που κραυγαζουν για τη καταντια της χωρας, ειναι οι ιδιοι που κουνωντας πολιτικα σημαιακια φιλουσαν κατουρημενες ποδιες για να βολεψουν τα αχρηστα βλασταρια τους στο δημοσιο αφου απαξιωσαν το εκπαιδευτικο συστημα πιεζοντας τους εκαστοτε ρουσφετολαγνους ετσι ωστε “το παιδι να περασει σε μια σχολη και οτι σχολη να’ναι”, αυτοι που εκλεψαν τα πεζοδρομια απ’τις γειτονιες και βγαλαν το οικοπεδακι τους λιγα μετρα πιο μεγαλο με την ανοχη των συννενοχων γειτονων τους και που με λαδι απ’το χωριο και πεσκεσια μετεφεραν συντελεστες δομησης για να φτιαξουν εντελει εκεινο το εξαορωφο αντιπαροχη για να προικισουν τη ματαιοδοξη θυγατερα τους που μονο γιατρους και δικηγορους ηθελε παρ’ολο που δεν ηξερε ουτε τα κορδονια της να δεσει, αυτοι που αφηναν τα σκουπιδια τους στη παραλια μετα το κυριακατικο καλοκαιρινο μπανιο και ευτελιζοντας καθε εννοια λογικης φωναζαν “αστα αυτα Γιωργακηηη, ειναι βρωμικα παιδι μου, θα λερωσεις το αυτοκινητο”, αυτοι που πηγαινανε μετα στα γηπεδα και κλαιγανε για την ασχημη επιδοση 11 ηλιθιων που δε ξερανε να γραψουν το ονομα τους αλλα οι παχυλες τους αποδοχες φταναν το ΑΕΠ της χωρας και στηνανε και παραγκες για να τις αυγατισουν ακομη πιο πολυ, αυτοι που με μισος και φανατισμο χλευαζουν και απωθουν τους απορους λαθρομεταναστες στα φαναρια αλλα προωθησαν τη μαυρη εργασια και με τη φιλιππινεζα για τη ακαματρα συζυγο και με τον αλβανο εργατη γιατι ο εργολαβος “ζηταει πολλα” και ας εσκιζαν τα ιματια τους για το ανοιγμα των συνορων και την εισροη ξενων στοιχειων στην γαληνοτατη δημοκρατια μας, αυτοι που καθε φορα φωναζουν “που ειναι το κρατος” οταν μετα απο θεομηνια πλημυριζουν οι περιουσιες τους αλλα που τις εχτισαν πανω σε μπαζωμενα ρεματα και παρα τις ενημερωσεις των αρμοδιων πηγαν και κοπανιστοι απ’τη δουλεια τους αποκλειστηκαν στα χιονια χωρις αλυσσιδες για να “παιξει ο μπεμπης”, αυτοι που καναν μεγαλοσταυρους σε καθε ευκαιρια για να φωτογραφηθουν με υφος καρδιναλιων διπλα σε μεγαλοπαπαδες και ταυτοχρονα κατεκλεβαν το φιλοπτωχο ταμειο, αυτοι που με περισσεια αναλγησια πεταγαν στο δρομο το σκυλακι που που “δωρισαν” στο παιδι τους γιατι τους βγηκε μπασταρδο και οχι δαλματιας και η μονη εκπαιδευση που του’δωσαν ηταν “παρ’τον τζακ”, αυτοι που κορναρουν πριν καλα καλα αναψει πρασινο αφου ειναι οι μονοι πολυασχολοι που βιαζονται και μιλωντας στο κινητο τους σε αγριοκοιταζουν προσπερνωντας σπινιαροντας λες σε και εκκινηση αγωνων ταχυτητας αλλα καταριουνται το μακελλαρη της ασφαλτου που πατησε την αδεσποτη με γεροντικη αννοια μανα τους που τη κοπανησε απ’τον οικο ευγηριας που την ειχαν απιθωσει και ξεχασει, αυτοι που βριζουν τους μεγαλοεργολαβους του δημοσιου για τις μιζες αλλα βουτηξανε τις πλακες πεζοδρομιου για να πλακοστρωσουν την αυλη τους και την αμμο για “ελα μωρε, ενα μερεμετακι εκανα, που να τρεχω στη μαντρα με τα υλικα”, αυτοι που κρυβονται πισω απ’το μελωμενο δαχτυλο της ηθικης τους αλλα χαρακτηριζουν αδιαφορα και καλα πουτανα καθε θηλυ που απο το ανατολικο μπλοκ πεινασμενο ηλθε στη χωρα της ταξης και της ευπρεπειας, αυτοι που σε καθε εκλογικη αναμετρηση ασχολουνται ποιος βγηκε και τι ωφελεια θα’χουν αντι στο τι πραγματικα πρεσβευει και που θα ωθησει τη χωρα αυτη, αυτοι οι πολεμοκαπηλοι που χυνουν τονους δακρυων για τα παλληκαρια που χαθηκαν στα Ιμια, στις αερομαχιες και στις πασης φυσεως μυστικες αποστολες αλλα εβαλαν μεσον για να παρει τρελλοχαρτο ο ανηψιος τους που’ναι “ευαισθητο το παιδι”, αυτοι που με τη καταργηση του ποθεν εσχες εσπευσαν να ανοιξουν τα σεντουκια με τα γροσσα της γιαγιας και να τα κανουν πορσε και ακινητα αλλα τωρα φωναζουνε για τα τελη κυκλοφοριας, τις εκτακτες εισφορες και τα χαρατσια, αυτοι που φοβουμενοι τη χρεωκοπια της πατριδας πηγαιναν στη τραπεζα της Ελλαδος για να μετατρεψουν τις καταθεσεις τους σε λιρες χρυσες Αγγλιας και να τις θαψουνε σε καποιο χωραφι για να’χει η καινουρια γενια δοσιλογων ρευστο για την επερχομενη μαυρη αγορα της επερχομενης κατοχης αλλα δε τους περισσευει ενα κερμα για τη φουκαριαρα γριουλα που αξιοπρεπως πουλαει χαρτομαντηλα ρακενδυτη στο πολυτελη τους πεζοδρομο, αυτοι που στην ουρα του ταμειου τσακωνονται με την υπαλληλο γιατι καθυστερει αφου πρωτα επιτηδες για να την ξεγελασουν εχουν αλλαξει ή παραχαραξει την ταινια αυτοματης τιμολογησης, αυτοι που κανουν απαξιωτικα “τς,τς,τς, Ελλαδα, τι περιμενεις” βλεποντας τα σκουπιδια στο ρειθρο της επαρχιακης οδου αλλα που σε μια και μονον εκδρομη στο χωριο τους εχουν ξαποστειλλει το φρεντοκαπουτσινο μαζι με το φελιζολενιο του ποτηρι, τη χαρτοπετσετα της τυροπιττας και το πλαστικο μπουκαλι του νερου και για την αναγκη του κωλοπαιδου τους εκτος απο την πανα του και μισο ρολλο χεσμενο κωλοχαρτο, αυτοι που απαξιωσαν τα στολισμενα καραβακια τα χριστουγεννα για αλλοδαπα ελατακια και μετα τους φταιει ο δημος που δεν τους περιμενει απ’εξω απο την πορτα τους οταν τα ξεφορτωνονται θλιβερα και ξεραμενα μετα το περας της εορταστικης περιοδου, αυτοι που παρατησαν τα χωραφια τους να χερσωσουν και ντιρλα απο τα τσιπουρα στα καφενεια απολαμβαναν στειρες και πλασματικες επιδοτησεις με την ευλογια των γεωργικων συνεταιρισμων τους και τωρα που εκλεισε η στροφιγγα ξαναπροσπαθουν να κοροϊδεψουν με βιοκαλλιεργειες σε εδαφη τοσο μολυσμενα απο τα φυτοφαρμακα που ουτε ο κατακλυσμος του Νωε δε μπορει να ξεπλυνει, αυτοι που ανιδεοι απο στοιχειωδη αριθμητικη εγκλωβιστηκαν στη φουσκα του χρηματιστηριου και που οταν εσκασε συνειδητοποιησαν οτι για να μετρησουν εως το εικοσι επρεπε να βγαλουν και τις καλτσες τους ενω το παιζανε παραγοντες της οικονομιας του τοπου, αυτοι που ημιμαθεις και επικινδυνοι βγαινοντας στο εξωτερικο δυσφημιζαν το εθνος με την ευρωβλαχια και τη πομπωδη συμπεριφορα με κατεβασμενα αυτια ραγιαδες πλεον βριζουν “πας μη Ελλην, βαρβαρος” μεσα απ’τα φτιαγμενα σε κλινικη της Ελβετιας δοντια τους, αυτοι που απο τα αφεντικα τους και απο τους συναδελφους τους μονο κοιταζαν να λουφαρουν και να κλεψουν με ψευτικες αναρρωτικες αδειες χορηγημενες απο διεφθαρμενους γιατρους και με διαλυμενες τις επιχειρησεις πλεον σερνουν το σαρκιο τους στο μαυρο δρομο της ανεργιας, αυτοι οι παλαι ποτε φερελπιδες πολιτικαντηδες προεδρισκοι καθε ειδους που ειδαν το συλλογο του χωριου τους ως εφαλτηριο για τη σαθρη και προστυχη κομματικη καριερα τους αλλα που ηταν τοσο λιγοψυχοι και σιχαμερα γλοιωδεις που ουτε τα προβατα απο το ιδιο τους το μαντρι δε θα τους ψηφιζαν και θα προτιμουσαν να τα φαει ο λυκος, αυτοι οι διανοουμενοι που σπαταλησαν τονους μελανης και φαιας ουσιας ξερνωντας την ξυλινη γλωσσα τους με καθε ευκαιρια πριν τη μεταπολιτευση ως τιμητες των παντων και κτητορες της μονης επαναστατικης αληθειας και σωπασαν μετα ευνουχιζομενοι απο τη σιγουρια οτι επραξαν το καθηκον τους βαυκαλιζομενοι οτι εβαλαν το λιθαρακι τους για την αλλαγη συνουσιαζομενοι πνευματικως με τις παχιες πλεον χορτατες κωλαρες τους απλωμενες σε βελουδινους καναπεδες του Κολονακιου με τη λαμψη απο το βλεμμα φευγατη αλλα τη γλιστερη θαμπαδα απο το φουα γκρα μονιμα να σταζει απο το σιχαμερο τους μαδημενο α’λα Λενιν μουσακι, αυτοι που δε πηρανε ποτε το παιδι τους στα γονατα τους μη τους χαλασει η τσακιση να το ρωτησουνε πως ηταν η μερα του στο σχολειο και βλεποντας τον ελεγχο του τριμηνου το κερνουσαν ενα ηχηρο χαστουκι και μετα του εφτιαχναν ενα προγραμμα απο φροντιστηρια παραπαιδειας που ουτε ολυμπιονικης αθλητης σε προετοιμασια αγωνων δε θα μπορουσε να ακολουθησει και τωρα που επεσε στη πρεζα χτυπωντας το κεφαλι τους στον τοιχο μεμψιμοιρουν “μα οτι ζητησε του το’δωσα, του κοσμου τα λεφτα εχω ξοδεψει, τους καλυτερους καθηγητες του ειχα” και καταληγουν οτι για ολα φταινε οι κακες του παρεες που παραπιπτοντως λιγο ως πολυ εχουν προχωρησει στις ζωες τους, αυτοι που με πλαστα ή καθολου τιμολογια, με μαϊμου ή μη προϊοντα και φυσικα εσκεμμενα παραβιαζοντας το κωδικα βιβλιων-στοιχειων πλουτιζαν εις βαρος ολων απο τη μη αποδοση ΦΠΑ και καναν και καυγα στον πελατη οταν ο δυστυχος απαιτουσε μια αποδειξη ή συνωμοτικα του ελεγαν”να σου κοψω μια μικρη και να σου κανω εκπτωση;” και με τη τωρινη συνθηκη κυνηγανε τον περαστικο με το ντουφεκι για να μπει στο μαγαζι τους να κανουνε σεφτε,, αυτοι οι φοιτητοπατερες που γεματοι καποτε οραματα για τη γενια τους και για το τι μπορει να προσφερει δρασκελιζοντας τις θυρες της σχολης αλλοτριωθηκαν απο τη κομματικοποιηση και τη γλουτολινη των αφισσοκολησεων και αιωνιοι ανεργοι φοιτητες πλεον συρουν το πουλημενο τους σαρκιο απο πολιτικο γραφειο σε πολιτικο γραφειο γλυφοντας για “μια θεσουλα και ο’τι να’ναι” αφου τιποτε τοσα χρονια δεν εμαθαν παρα πως να καπελωνουν τις συνελευσεις και να ασκουν τραμπουκικη βια, αυτοι που βλεποντας πιτσιρικαδες το Χαβαη 5-0 φτιαχτηκανε και βαλανε τη στολη για να πιανουν τους κακους και οταν ανακαλυψαν οτι το Σωμα δεν ειναι αγγελικα πλασμενο αρχισανε μετη σειρα τους να τα παιρνουνε κατω απ’το τραπεζι ειτε με μπραβηλικια ειτε με νταλαβερια με ναρκωτικα και αποκαλυπτομενοι πλεον συνωστιζονται στις φυλακες με τετοια συχνοτητα που σε λιγο θα χρειαζεται να χτιστουν ειδικες πτερυγες μονο γι’αυτους οπως για τους παπαδες, αυτοι οι κομματικα τοποθετημενοι καθηγητες πανεπιστημιων και πρυτανεις που δε πατησαν ουτε μια ημερα στη ζωη τους σε αμφιθεατρο αναθετοντας το λειτουργημα τους σε αμφιβολου ποιοτητας επιμελητες και παρατρεχαμενους, αφου καταληστεψαν το πνευματικο διδακτορικο εργο ευφυων φοιτητων και αφησαν τα ανωτατα εκπαιδευτικα ιδρυματα της χωρας να φτασουν στο σημερινο τελμα και παρακμη αναμασωντας μελετες και επιστημονικες ανακαλυψεις περασμενων δεκαετιων καλυπτομενοι πισω απο τα μαονενια αρτ ντεκο γραφεια τους, νιπτουν τας χειρας τους και κουνωντας το κεφαλι ανειλικρινως δικαιολογουνται οτι τα διαθεσιμα κονδυλια για τη παιδεια ηταν περιορισμενα για να παραχθει πρωτογενης επιστημονικη ερευνα με αποτελεσμα αντικειμενικα και ουσιαστικα πρωτοπορα μυαλα αλλα και συναλλαγμα να αιμοραγουν προς χωρες περα απο τις θαλασσες της δυσης ριχνοντας μαυρη πετρα πισω τους αφου γνωριζαν οτι οχι μονο υποστηριξη και αναγνωριση για την επιστημονικη τους επαρκεια δε θα απολαμβαναν αλλα μαλλον τροχοπεδες, τελματα και απαξιωσεις θα υφισταντο απο το γραφειοκρατικο, καρεκλοκενταυρικο συστημα που θα αναγκαζονταν κατα πρωτον να ανεκτουν και κατα δευτερον να πολεμησουν… (συνεχιζεται)

Μητροπουλος Ιωαννης 19,20&210112