Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, της πλέον κρίσιμης από τις κρισιμότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας κλπ κλπ, αυτή που ακούγεται περισσότερο είναι η ηχηρή μειοψηφία. Μειοψηφία που, μέσα από ακραίες και παρωχημένες κομματικές αντιλήψεις και χωρίς επαφή με τη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα, θεωρεί ότι είναι η μετενσάρκωση του Κολοκοτρώνη, του Νικηταρά και της Μπουμπουλίνας μαζί. Για αυτούς πάντα φταίνε οι άλλοι, οι οποίοι μέρα νύχτα εξυφαίνουν σενάρια συνομωσίας κατά της πατρίδας μας και καραδοκούν να μας πάρουν το κεφάλι. Η μειοψηφία αυτή επιλέγει μεμονωμένα γεγονότα της ιστορίας, τα προσεγγίζει μονοσήμαντα για να υπερασπιστεί τα ιερά και όσια της πατρίδας μας, όπως την εννοούν οι μικρόνοες και οπισθοδρομικοί εκ των νεοελλήνων.
Η μειοψηφία αυτή αδυνατεί να κατανοήσει ότι κάθε λαός μάχεται και προάγει τα συμφέροντά του και ότι οι πολιτικοί άλλων χωρών έχουν τη δική τους ατζέντα και τους δικούς τους στόχους. Κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε δικαιολογίες στο τι λένε και τι κάνουν οι άλλοι και να στρωθούμε στη δουλειά, αναδεικνύοντας τα πραγματικά μας πλεονεκτήματα, όπου αυτά υπάρχουν. Αυτή είναι η άποψη που κυριαρχεί στη σημερινή σιωπηλή πλειοψηφία των Ελλήνων, η οποία θα πρέπει να απομονώσει και εξουδετερώσει τη φωνασκούσα μειοψηφία, αν θέλει να δώσει προοπτική ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον αυτού του τόπου.
